والعصر
 
دعای عهد      
 
 

دعای عهد، تجدید بیعت با امام حق و ولایت ایشان است. در این دعا ابتدا خداوند را به اسامی و صفات می خوانیم و بر امام زمان خویش صلوات می فرستیم، سپس فرج (عج) و حضور خویش را در زمان ظهور طلب می کنیم. در بخشی از این دعا، دست نیاز به آستان الهی بلند کرده، زمزمه می کنیم: اللهم انی اجدد له فی صبحه یومی هذا ...

بسم الله الرحمن الرحیم

اَللّهُمَّ رَبَّ النُّورِ الْعَظیمِ، وَ رَبَّ الْکُرْسِىِّ الرَّفیعِ، وَ رَبَّ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ، وَ مُنْزِلَ التَّوْراةِ وَالْإِنْجیلِ وَالزَّبُورِ، وَ رَبَّ الظِّلِّ وَالْحَرُورِ، وَ مُنْزِلَ الْقُرْآنِ الْعَظیمِ، وَ رَبَّ الْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبینَ، وَالْأَنْبِیاءِ وَالْمُرْسَلینَ اَللّهُمَّ إِنّى أَسْأَلُکَ بوَجْهِکَ الْکَریمِ، وَ بِنُورِ وَجْهِکَ الْمُنیرِ، وَ مُلْکِکَ الْقَدیمِ، یا حَىُّ یا قَیُّومُ، أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذى أَشْرَقَتْ بِهِ السَّمواتُ وَالْأَرَضُونَ، وَ بِاسْمِکَ الَّذى یَصْلَحُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ، یا حَیّاً قَبْلَ کُلِّ حَىٍّ، وَ یا حَیّاً بَعْدَ کُلِّ حَىٍّ، وَ یا حَیّاً حینَ لا حَىَّ، یا مُحْیِىَ الْمَوْتى، وَ مُمیتَ الْأَحْیاءِ، یا حَىُّ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ.

بارخدایا؛ ای پروردگار نور بزرگ و پروردگار جایگاه بلند و ربّ دریای جوشان و فرو فرستنده تورات و انجیل و زبور و پروردگار سایة خشک و باد گرم و نازل کنندة قرآن بزرگ و پروردگار فرشتگان مقرّب و پیامبران و رسولان. خداوندا از تو تقاضا دارم به آبروی کریمانه و به نور وجه نور افشانت و سروری دیرینه­ات. ای زندة و پاینده؛ از تو خواهانم به آن نامی که زمین و آسمان به آن تابنده گردند و به آن نامی که اولین و آخرین به آن، بِه و اصلاح شوند. ای زندة قبل از هر زنده­ای. ای زندة پس از هر زنده­ای. ای زنده­ در آن زمانی که هیچ زنده­ای نیست. ای زنده کنندة مردگان و میرانندة زنده­ها. ای زنده­ای که معبود حقّی جز او نیست.

اَللّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلانَا الْإِمامَ الْهادِىَ الْمَهْدِىَّ الْقائِمَ بِأَمْرِکَ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِ وَ عَلى آبائِهِ الطّاهِرینَ، عَنْ جَمیعِ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ فى مَشارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغارِبِها، سَهْلِها وَ جَبَلِها، وَ بَرِّها وَ بَحْرِها، وَ عَنّى وَ عَنْ والِدَىَّ مِنَ الصَّلَواتِ زِنَةَ عَرْشِ اللَّهِ، وَ مِدادَ کَلِماتِهِ، وَ ما أَحْصاهُ عِلْمُهُ، وَ أَحاطَ بِهِ کِتابُهُ. أَللّهُمِّ إِنّى أُجَدِّدُ لَهُ فى صَبیحَةِ یَوْمى هذا، وَ ما عِشْتُ مِنْ أَیّامى عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَیْعَةً لَهُ فى عُنُقى، لا أَحُولُ عَنْها، وَ لا أَزُولُ أَبَداً. اَللّهُمَّ اجْعَلْنى مِنْ أَنْصارِهِ وَ أَعَوانِهِ، وَالذّابّینَ عَنْهُ، وَالْمُسارِعینَ إِلَیْهِ فى قَضاءِ حَوائِجِهِ، وَالْمُمْتَثِلینَ لِأَوامِرِهِ، وَالْمُحامینَ عَنْهُ، وَالسّابِقینَ إِلى إِرادَتِهِ، وَالْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ.

خداوندا برسان به مولایمان؛ امامِ هادی مهدی قائم به امرت «که صلوات خدا بر او و پدران پاکش باد» از تمام زنها و مردان با ایمان، در مشارق و مغارب زمین؛ اعمّ از بادیه و کوه و بیابان و دریا و هم از من و پدر و مادرم. از صلوات به وزن عرش خداوند و کشش کلماتش و آنچه آمار نماید علمش و فراگیرد کتابش. خداوندا من با او در امروز صبح و تا روزگاری که زنده­ام؛ تازه می­نمایم پیمان و عهد و بیعت او را در گردنم. و هرگز از آن برنگردم و از آن دست نکشم. خدایا مرا از یاران و کمک کاران و دفاع کنندگان از او قرار ده و مرا از شتاب کنندگان بسوی او، در بر آوردن حاجاتش  بگمار و همچنین در فرمانبری از فرامین او، حمایت کنندگان از او، پیشگامان در انجام ارادة او، و شهادت طلبان در رکابش قرار ده.

اَللّهُمَّ إِنْ حالَ بَیْنى وَ بَیْنَهُ الْمَوْتُ الَّذى جَعَلْتَهُ عَلى عِبادِکَ حَتْماً مَقْضِیّاً، فَأَخْرِجْنى مِنْ قَبْرى مُؤْتَزِراً کَفَنى، شاهِراً سَیْفى، مُجَرِّداً قَناتى، مُلَبِّیاً دَعْوَةَ الدّاعى فِى­الْحاضِرِ وَالْبادى. اَللّهُمَّ أَرِنِى­ الطَّلْعَةَ الرَّشیدَةَ  وَالْغُرَّةَ الْحَمیدَةَ، وَاکْحَُلْ ناظِرى بِنَظْرَةٍ مِنّى إِلَیْهِ، وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ، وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ، وَ أَوْسِعْ مَنْهَجَهُ، وَاسْلُکْ بى مَحَجَّتَهُ، وَ أَنْفِذْ أَمْرَهُ، وَاشْدُدْ أَزْرَهُ، وَاعْمُرِ اللّهُمَّ بِهِ بِلادَکَ ، وَ أَحْىِ بِهِ عِبادَکَ، فَإِنَّکَ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ: ظَهَرَ الْفَسادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ أَیْدِى النّاسِ، فَأَظْهِرِ اللّهُمَّ لَنا وَلِیَّکَ وَابْنَ بِنْتِ نَبِیِّکَ الْمُسَمّى بِاسْمِ رَسُولِکَ

خداوندا؛ اگر بین من و زمان ظهور آن حضرت، مرگ حایل گردید؛ چنانکه آن را بر بندگانت حتمی نموده و مقرّر داشتی. مرا در حالیکه کفن به کمر بسته و شمشیر کشیده و نیزه افراشته­ام؛ از قبر بیرون آور. من در آن حالت، دعوت آن داعی را اجابت نمایم که، گستره دعوت او شهری و بادیه نشین را در بر می­گیرد. خداوندا به من نشان بده آن چهرة ارجمند و آن پیشانی درخشان و پسندیده را. و چشمم را به دیدارش سرمه بکش که نصیب من شود. و در فرج او تعجیل نما و ظهورش را آسان گیر و راهش را وسیع نما و مرا نیز سالک آن راه کن. امر او را نافذ؛ پشت او را محکم نما. خدایا سرزمینهایت را به وسیلة او آباد، و بندگانت را به او زنده  گردان. زیرا تو به حقّ گفتی: ظاهر شده فساد، در بیابان و دریا به خاطر آنچه مردم انجام می­دهند. خداوندا ظاهر نما ولیت و زادة دختر پیامبرت را بر ما. همانکه هم­نام پیامبرت است.


حَتّى لا یَظْفَرَ بِشَىْءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلّا مَزَّقَهُ، وَ یُحِقَّ الْحَقَّ وَ یُحَقِّقَهُ، وَاجْعَلْهُ اللّهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلُومِ عِبادِکَ  وَ ناصِراً لِمَنْ لا یَجِدُ لَهُ ناصِراً غَیْرَکَ، وَ مُجَدِّداً لِما عُطِّلَ مِنْ أَحْکامِ کِتابِکَ، وَ مُشَیِّداً لِما وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دینِکَ، وَ سُنَنِ نَبِیِّکَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَاجْعَلْهُ اللّهُمَّ مِمَّنْ حَصَّنْتَهُ مِنْ بَأْسِ الْمُعْتَدینَ، اَللّهُمَّ وَ سُرَّ نَبِیَّکَ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِرُؤْیَتِهِ، وَ مَنْ تَبِعَهُ عَلى دَعْوَتِهِ، وَارْحَمِ اسْتِکانَتَنا بَعْدَهُ ، اللّهُمَّ اکْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هذِهِ الْأُمَّةِ بِحُضُورِهِ، وَ عَجِّلْ لَنا ظُهُورَهُ، إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعیداً وَ نَراهُ قَریباً، بِرَحْمَتِکَ یا أَرْحَمَ الرّاحِمینَ. سپس سه مرتبه  می­گویی: اَلْعَجَلَ، اَلْعَجَلَ؛ یا مَولای یا صاحِبَ الزَّمانِ

تا آنکه دست نیابد بر باطلی؛ مگر آنکه آن را از هم بدرّد و حقّ را پابرجا و محقق سازد. خداوندا او را پناهگاه بندگان ستم دیده­ات و یاور آن کسی که یاری جز تو نیابد، قرار ده. او را تازه کنندة احکام تعطیل شده از قرآنت و استوار سازندة اعلام دینت و روشهای پیامبرت که درود خدا بر او و خاندانش باد قرار ده. خداوندا او را از آنهایی قرار ده که از شرّ یورش ظالمان نگاه داری کرده­ای. معبودا پیامبرت که درود خدا بر او و خاندانش باد را به دیدار او و هرکس که پیرو اوست بر دعوتش، شاد نما و بر بیچارگی ما پس از او ترحم آور. خداوندا گرفتاری و آشفتگی این امتّ را بحضور او برطرف نما و در ظهورش تعجیل کن. زیرا کافران و منکران آن را دور دانند و ما آن را نزدیک می­بینیم. به رحمت تو ای بهترین رحم کنندگان

 

برگرفته از سایت محمود علوی

          

یکشنبه ۱٧ خرداد ،۱۳۸۸ | ۸:٥٧ ‎ب.ظ | ن.غ | نظرات ()

درباره وبلاگ

منو وبلاگ
نويسندگان
پيوندهای روزانه
موضوعات وب
طراح قالب
امکانات وب