درخت طوبی ادامه

درخت طوبی ادامه


امیر مومنان فرمود:

هنگامی که روز اول شعبان می شود خداوند به درب جنت فرمان می دهد که گشوده شود و به درخت طوبی فرمان می دهد تا شاخه هایش را بر روی دنیا بگسترد سپس منادی از جانب رب العزه ندا دهد ای بندگان خدا این شاخه های درخت طوبی است، بدان چنگ زنید تا به بهشت در آید.[9]

در تفسیر قمی از پیامبر اسلام روایت شده است که فرمود:

«چون داخل بهشت شدم درخت طوبی را دیدم که اصل آن در خانه علی(ع) بود و در بهشت قصر و منزلی نبود مگر آنکه شاخه ای از درخت طوبی در آن سایه افکنده بود و بالای آن شاخه صندوقی از مشک و عطریات و حله ها به رنگهای مختلف وجود داشت که لباس اهل بهشت است. وسط آن سایه کشیده شده(ظل ممدود) است که به اندازه  عرض تمام آسمانها و زمین است که برای مومنین و رسول مهیا شده است و مسافت آن مقداریست که سوار تندرو صد سال راه برود، و مقصود از آیه وَ ظِلٍّ مَمْدُود(واقعه/30) همین است. پائین آن انواع میوه ها و طعام چیده شده برای اهل بهشت. چیزهایی که در دنیا دیده و شنیده نشده هر چه از آن میوه ها چیده شود فوراً بجایش روئیده می شود و زیر آن درخت چهار نهر جاریست؛ مِنْ ماءٍ غَیْرِ آسِن‏(محمد/15)، مِنْ لَبَنٍ لَمْ یَتَغَیَّرْ طَعْمُه‏(محمد/15)، مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِین ‏(محمد/15) و مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى‏ (محمد/15)»[10]

بر اساس روایات درخت طوبی یکی از چند چیزی است که ذات باریتعالی با دست قدرت خویش آن را خلق نموده است. چنانچه ابن عربی نیز بر اساس روایت نبوی به آن تصریح کرده:

در خبر است که خداوند عز و جل جنت عدن را با دستش خلق نمود، و تورات را با دستش نوشت، و درخت طوبی را با دستش غرس نمود، و انسان را با دستش خلق فرمود ‏[11]

محی الدین ابن عربی در فتوحات در مورد درخت طوبی همچنین آورده است:

و اعلم أن شجرة طوبى لجمیع شجر الجنات کآدم لما ظهر منه من البنین فإن الله لما غرسها بیده و سواها نفخ فیها من روحه و کما فعل فی مریم نفخ فیها من روحه فکان عیسى یحیی الموتى و یبرئ الأکمه و الأبرص فشرف آدم بالیدین و نفخ الروح فیه فأورثه نفخ الروح فیه علم الأسماء لکونه مخلوقا بالیدین فبالمجموع نال الأمر و کانت له الخلافة و الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِینَةُ الْحَیاةِ الدُّنْیا و تولى الحق غرس شجرة طوبى بیده و نفخ الروح فیها زینها بثمر الحلی و الحلل الذین فیهما زینة للابسهما فنحن أرضها فإن الله جعل ما عَلَى الْأَرْضِ زِینَةً لَها و أعطت فی ثمر الجنة کله من حقیقتها عین ما هی علیه کما أعطت النواة النخلة و ما تحمله مع النوى الذی فی ثمرها و کل من تولاه الحق بنفسه من وجهه الخاص بأمر ما من الأمور فإن له شفوفا و میزة على من لیس له هذا الاختصاص و لا هذا التوجه وَ الله یَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ یَهْدِی السَّبِیل‏[12]

هشام پسر جعفر از حماد از عبدالله پسر سلیمان که مردی کتابخوان بود، نقل کرد که گفت در انجیل خواندم: .... عیسی گفت: ای پرودگار، طوبی چیست؟ گفت: درختی است در بهشت که من آن را کاشته ام و او بر همه بهشت سایه خواهد افکند، ریشه اش از رضوان است و آبش از تسنیم که مانند کافور خنک است و مزه زنجبیل دارد . هر کس از آن بنوشد هرگز تشنه نمی گردد.[13]

هر نهالی جهانی از معنی              هر گیاهی جهانی از طوبی[14]


در عیون اخبار رضا روایت است:

 از امام رضا در مورد درختی که از آن آدم و حوا خوردند پرسیده شد؟ و اینکه مردم در آن اختلاف کرده اند . برخی گویند درخت گندم بود، برخی گویند انگور بود، و برخی گویند درخت حسد بود. پس امام فرمود: تمام اینها درست است.

گفتم: اما این موارد دلیل بر متفاوت بودن آن درخت است؟

حضرت فرمود:  ای اباصلت، درخت بهشتی   انواع مختلف میئوه جات را بار می گیرد. مثلاً درخت گندم است اما انگور دارد و مانند درختان دنیوی نیستند..[١۵]

 در برخی روایات رسیده است که درخت طوبی همان درخت سدر  قرآن است. باید دانست که مراد از درخت سدر یا درخت طوبی همانست که در اساطیر باستانی درخت کیهانی  نامیده می شود.

گرچه بسیار است در جنت درخت           هشت جنت دیده ام طوبی یکی است[١۶]

[1] ـ تفسیر قرطبی، ج9، ص 316

[2] ـ   ترجمه بیان السعادة، ج‏7، ص: 654

[3] ـ    الأصفى فی تفسیرالقرآن، ج‏1، ص: 604

[4] ـ بحارالأنوار ج : 8 ص : 88

 [5] ـ وسائل‏الشیعة ج : 24 ص : 324

[6] ـ ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏13، ص: 61

[7] ـ مئةمنقبة ص : 137

[8] ـ    لوامع صاحبقرانی، ج‏1، ص: 132

[9] ـ بحار الأنوار، ج‏94، ص: 61

[10] ـ   تفسیر القمی، ج‏2، ص: 336

[11] ـ   الفتوحات (4-ج)، جلد1، ص: 122

[12] ـ  الفتوحات (4-ج)، جلد3، ص: 436

[13] ـ امالی شیخ صدوق، مترجم، کریم فیضی، ص 433

[14] ـ سنایی

[١۵]ـ   تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، ج‏1، ص: 360

[1۶] ـ شاه نعمت الله ولی



http://ghaem16.persianblog.ir/post/105

 

 



 

 

 

/ 0 نظر / 8 بازدید