درخت طوبی چیست و کجاست؟

درخت طوبی چیست و کجاست؟

درخت
 
باری، درخت طوبی و سدرة المنتهی که خدای بخشاینده نهالش را نشاند، همان دوستی و ولایت امیر مؤمنان و خاندان او علیهم السلام است که مدار و قلب تمام خوبی‌ها و شایستگی‌ها است. بهتر بگویم؛ حقیقت و جوهره صفات پسندیده و بایدهای خداوندگار، محبت آل محمد علیهم السلام است؛ همان‌گونه که اساس تمام زشتی‌ها و ناآراستگی‌ها، بدخواهی و کینه‌توزی با آن خاندان پاک است.
.............
 
مردی از یاران رسول خدا صلی الله علیه و آله همراه با گروهی بر آن حضرت میهمان شدند و سؤال کردند: درخت طوبی کجا است؟ فرمود: در فردوس، در سرای من. دیگری همان را پرسید؛ پاسخ آمد: در بهشت، در منزل امیر مؤمنان، علی(ع)، گفتند: چند لحظه پیش، همین را پرسیدیم: پاسخ دادی: در خانه من و اینک فرمودی: در خانه علی! پاسخ داد: سرای من و علی یک جا است.3
 
................
 
جنگل، جاده، درخت
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

امام صادق علیه السلام فرمود: «طوبی، سزاوار کسی است که در دوران غیبت قائم علیه السلام از ما خاندان، به فرمان‌های ما چنگ زند و قلب وی، پس از ره یافتن، در انحراف نیفتند. پرسیدند: طوبی چیست؟ فرمود: درختی است در بهشت که در خانه علی بن ابی طالب علیه السلام ریشه دوانیده است. مؤمنی نیست جز آنکه در سرای او، شاخه‌ای از شاخه‌های آن درخت هست.13

در زیارت حضرت ولی عصر علیه السلام با این نام مبارک، درود می‌فرستیم: «درود بر تو ای بیننده درخت طوبی و سدرة المنتهی!»14

این نام با توجه به آنچه نگاشتیم ـ پرده از آن برمی‌دارد که آن حضرت با دیدگان عین‌اللّهی خویش بر تمام هستی، از دل خاک تا فراتر از افلاک، بر درخت طوبی و سدرة المنتهی که در آسمان هفتم جای دارد،15 ناظرند و آن حجت خدا، به محبت در قلب و جان مردمان و یاوران خود، آگاه و دانا است. بنابراین، دورویی و صداقت در پیش او نهان نماند.

...................................

14. السلام علیک یا ناظر شجرة طوبی و سدرة المنتهی! مفاتیح الجنان، ص 868.

ادامه در

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=119966

درخت طوبی

گرچه پاره ای مفسران ازکلمه طوبی که در قرآن ذکر گردیده مفاهیمی غیر از نام درختی خاص را مراد کرده اند، اما با توجه به ادله روشن موجود، تردیدی نیست که مراد از طوبی درختی در بهشت است. هر چند این درخت دارای تفاوت ماهوی با درخت هایی که ما در ذهن داریم، دارد اما چون در تعابیر معصومین از طوبی با عنوان درخت یاد شده ، خوب است مختصر توضیحی در مورد موارد اسفاده کلمه درخت در آیات  قران بدهیم.  در مجموع 26 بار کلمه درخت در قرآن آمده است؛ 8 بار بصورت مذکر یعنی شجر و 18 بار بصورت مونثیعنی شجره.  

............

کلمه طوبی در قرآن مجید یکبار و آنهم در سوره مبارکه رعد ذکر شده است:

الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبىَ‏ لَهُمْ وَ حُسْنُ مََاب (رعد/29)‏

در مورد طوبی گفته های بسیاری وجود دارد. به نظر برخی این کلمه اصلاً عربی نیست.

« ابن عباس گوید: طوبی نام بهشت به لغت حبشی است. سعید بن جبیر گوید: طوبی نام بهشت بزبان هندی است.»[1]

برخی دیگر آن را وصف دانسته اند و برخی دیگر نیز برای آن حالت مصدری قائل شده اند؛ البته غیر از این نیز گفته اند.

گفته شده است« (طوبى) وصف است به معناى پاک و پاکیزه، یا مصدر (طاب) است، مانند (زلفى) و (بشرى) یا جمع (طیّبه) است چنانچه در قاموس آمده است، یا مؤنث  کلمه (أطیب) است  .»[2]

چنان که گفته شد طوبی نام درختی در بهشت است. درختی عجیب و اسرار آمیز که دارای اختصاصات ویژه ای نیز هست. در تفسیر آصفی آمده است:

« طوبی درختی است در بهشت ، اصل آن در خانه پیامبر است و مومنی نیست مگر اینکه شاخه ای از این درخت در خانه او وارد شده است و بر دلش میل چیزی نیست مگر بوسیله آن درخت بدان می رسد و اگر صد سال نیز سواره ای کوشا در سایه آن  حرکت نماید از آن خارج نتواند شد و اگر کلاغی از پائین آن به پرواز درآید ببالای آن نرسد تا اینکه پیر شود پس به این نعمت رغبت نشان دهید»[3]

امام موسی کاظم علیه السلام از پدرش، و او از پدرانش فرمود:

از پیامبر اکرم(ص) در مورد درخت طوبی پرسش شد. حضرت فرمود اصلِ آن درخت در خانه من است و فرع آن بر اهل بهشت. بار دیگر از او پرسیده شد. حضرت فرمود: طوبی در خانه علی(ع) است. از او در این مورد پرسش شد و حضرت فرمود: خانه من و علی(ع) در بهشت در یک مکان است.[4]

امام صادق(ع) فرمود:

 هِیَ شَجَرَةٌ مِنْ جَنَّةِ عَدْنٍ غَرَسَهَا رَبِّی بِیَدِهِ[5]

طوبی درختی از جنت عدن است که خداوند آن را با دست خویش کاشته است.

ز امام صادق (ع) روایت شده است که:

 پیامبر گرامى اسلام، فاطمه (س) را زیاد مى‏بوسید. برخى از زنانش از اینکار نارضایى نشان دادند. فرمود: هنگامى که مرا به آسمان بردند، داخل بهشت شدم. جبرئیل مرا به نزدیک «طوبى» برد و از آن درخت، سیبى بمن داد و خوردم. از این سیب، نطفه‏اى تولید شد که پس از بازگشت بزمین با همسرم خدیجه در آمیختم و او را به فاطمه باردار شد. اکنون هر گاه اشتیاق بهشت پیدا مى‏کنم، دخترم را مى‏بوسم و چون او را مى‏بوسم، بوى درخت طوبى را استشمام مى‏کنم، بنا بر این فاطمه، انسانى است حور  وش‏.[6]

 در حدیث است که از پیامبر اکرم در قول خدای متعال طُوبى‏ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ پرسیده شد حضرت فرمودند:

نزلت فی أمیر المؤمنین علی ع و طوبى شجرة فی داره و هی فی الفردوس لیس من أثمار دور الجنة شی‏ء إلا و غصن منها فیها [7]

مرحوم مجلسی اول آورده است:

«درختى است در بهشت و مانند آفتاب در خانه شیعیان شاخه ها کشیده است، و در هر شاخى از آن میوها و نعمتها هست که نه چشمها دیده و نه گوشها شنیده و نه در خاطر کسى خطور کرده باشد امثال آن نعمتها و آن درخت را حق سبحانه و تعالى بید قدرت خود آفریده است و آن را جانى داده است که مى‏شناسد شیعیان و مراتب ایشان را، و بهشتیان که در خلوت خانهاى خود نشسته باشند آن را از بیرون بینند که شاخهاى آن آویخته است و هر قسم زینتى از پوششها و زرینه آلات که خواهند، و هر قسم میوه که خواهند از آن درخت چینند و این درخت ثمره شجره محبت اهل بیت است سلام اللَّه علیهم‏»[8]

ادامه در

http://ghaem16.persianblog.ir/post/105

 

 

 

 

 
 
/ 0 نظر / 133 بازدید